Garant
Studieboekprijs
2016

“Studenten willen vooral studieboeken”

boeken_2016-01-21.png

Garant-Studieboekprijs Garant is een algemeen-wetenschappelijke en informatieve uitgeverij voor studie, praktijk en onderzoek. Garant richt de aandacht vooral op boeken als studie-instrument. Daarom looft de uitgeverij de Garant-studieboekprijs uit. Het doel van de prijs is meer aandacht te vestigen op het belang van het studieboek in het hoger onderwijs. Garant moedigt de ontwikkeling van nieuwe studieboeken uitdrukkelijk aan.

Redenen genoeg

Huug van Gompel

Algemeen directeur Huug Van Gompel: “Studenten willen vooral studieboeken”

“Uit de vele gesprekken die wij voeren met studenten op universiteiten en hogescholen, wordt duidelijk dat zij vooral een gewoon en rechttoe rechtaan studieboek willen”, aldus Huug Van Gompel, algemeen directeur van Garant-Uitgevers, met vestigingen in Antwerpen en Apeldoorn.

“Dat blijkt ook uit onderzoek en enquêtes, nationaal en internationaal. Wie de slaagcijfers erbij neemt, begrijpt snel hun verzuchting. Een studieboek moet de basisleerstof bevatten waarover ze straks worden ondervraagd. Het hoger onderwijs is dan ook gebaat bij studieboeken.” Om de ontwikkeling van dergelijke boeken aan te moedigen stelt Garant de Studieboekprijs in.

“Het zijn boeiende tijden voor het boekenvak, zeker ook voor wetenschappelijke uitgevers zoals wij. We volgen de ontwikkelingen op de voet. Digitale leeromgevingen, internetinformatie, social media, open access, powerpoints enz. hebben hun eigen plaats, maar bieden niet per definitie een meerwaarde. De basis van kennisoverdracht aan studenten blijft een goed opgebouwd boek met weloverwogen, georganiseerde inhoud. Dat geeft overzicht en dosering van wat bestudeerd moet worden. Bovendien, een scherm raadpleeg je, een boek lees je.”

“Hoogleraren en docenten zijn steeds meer bezig, noodgewongen vanwege hun academische punten, met vooral wetenschappelijk werk, zodat hun onderwijszorg soms op de achtergrond dreigt te geraken. Natuurlijk kan niemand een bezwaar hebben tegen wetenschappelijk onderzoek. Maar een verstoorde balans is geen goede ontwikkeling. En een hoog-leraar is nog altijd ook een leraar, een hoge zelfs.”

De voordelen van een boek zijn talrijk:

  •  Niemand leest graag langere teksten op een scherm.
  •  Teksten digitaal aanbieden om zogenaamd kosten te besparen, werkt niet of nauwelijks. De schrijftijd van de auteur is even lang, de kostprijs voor redactie en opmaak door de uitgever verandert niet, alleen worden drukkosten uitgespaard. Zogezegd, want de student print de tekst toch en meestal niet met het meest economische gebruik van papier.
  •  Een studieboek dwingt de auteur zorgvuldig na te denken over de inhoud en de opbouw ervan.
  •  En die inhoud is afgemeten. Dit vermijdt dure, vaak buitenlandse boeken, waaruit maar enkele hoofdstukken worden ‘gezien’ en waarnaast vaak nog aanvullende syllabi worden gemaakt. De kosten voor studieboeken blijven voor de student beperkt. Er is immers geen overtolligheid.
  •  Het is veel gemakkelijker om op papier aantekeningen te maken, te onderstrepen, leerstof te verwerken.
  •  Docenten en studenten hebben een wederzijds houvast, de zekerheid dat de leerstof volledig, coherent en correct wordt aangeboden. Powerpoints, readers met artikelen bieden die garantie niet.
  •  Omdat de student de tekst ook zelf kan lezen, heeft de docent in zijn colleges meer ruimte voor duiding, vragen, discussie, verdieping,…”

“Er is trouwens al heel wat onderzoek dat aantoont dat informatie vanuit papier beter blijft ‘hangen’ dan vanuit een scherm. Het moet niemand verbazen dat docenten met een goed studieboek beter scoren in studentenevaluaties.”

“Hoogleraren en docenten moeten dus weer aan het cursusboek, het collegedictaat, of hoe je het ook noemen wil, kortom aan het studieboek. Geheel ten onrechte wordt in de academische wereld te weinig waardering opgebracht voor studieboeken. Ze zijn een essentieel onderdeel ook in het hoger onderwijs. Dat sluit andere leermiddelen natuurlijk niet uit, maar studenten hebben recht op duidelijkheid: dit is de leerstof die ik minimaal moet kennen en ze wordt mij aangeboden op de gemakkelijkst te bestuderen wijze.”

“Met deze Studieboekprijs willen wij de aandacht vestigen op het belang van het studieboek in het hoger onderwijs. Tegelijk willen we de ontwikkeling van nieuwe studieboeken stimuleren. De winnaar ontvangt, naast het gebruikelijke auteurshonorarium, € 2016.”

“De resultaten van wetenschappelijk onderzoek (...) vertalen in leesbare studieboeken, daar houden academici zich amper nog mee bezig. Hoog tijd dat ze voor die activiteiten weer waardering krijgen van hun universiteiten.” (Devos, 2015).

“Een plaag van docenten die een bak met powerpoints leegkieperen” (Studenten Lotte van den Bosch en Charlotte de Beuse, De Volkskrant 5/10/2016).

“Misschien moeten we ook alle powerpoints de collegezaal uit gooien.” (Prof. dr. Yra van Dijk, Leiden, De Volkskrant 5/10/2016).

Literatuur:
Abutaleb, Y., Students don’t seem to want to buy e-textbooks, USA Today, 13 augustus 2012.
Ark, L. van der, Hoogleraar datajournalistiek: ‘Alleen papieren boeken in de collegezaal’, NRC-Handelsblad, 18 februari 2014.
Bos, N. & Kruiderink, N., Hoe gebruiken studenten ict (in het onderwijs)? Amsterdam, Universiteit van Amsterdam, 21 juni 2012 (website UvA).
Broussard, M., Why e-books are banned in my digital journalism class, New Republic.com, 22 januari 2014.
De Busschere, B., Letters maken meer indruk op papier dan op scherm, De Morgen, 10 september 2014.
Devos, F. (2015), Wie brengt de wetenschap nog aan de man?  De Standaard, 12 mei 2015 (Opninie); ook cit. in Cornelis, G. (2016). Wetenschapsethisch manifest. Blauwdruk van een vernieuwde universiteit. Antwerpen - Apeldoorn, Garant.
Rosenwald, M.S., Why digital natives prefer reading in print. Yes, you read that right. The Washington Post, 22 februari 2015.